ارزش افزوده اقتصادی

ارزش افزوده اقتصادی ، ارزش افزوده اقتصادی شاخصی است مبتنی برVBM که به کنترل کل ارزش ایجاد شده دریک تجارت می پردازد. ارزش افزوده اقتصادی استراتژی نیست بلکه راهی است که ما با آن به اندازه گیری نتایج می پردازیم.

شاخص ارزش افزوده اقتصادی توسط استرن استورات ایجاد شد تا به بیان چالش هایی که شرکت ها در زمینه اندازه گیری عملکرد مالی مواجه اند بپردازند. ارزش افزوده اقتصادی با اندازه گیری سود پس از کسر بازده مورد انتظار سهامداران، سود دهی اقتصادی را بیان می کند. همچنین قیمت های سهام را صحیح تر از درآمد ها، درآمد هر سهم، بازده حقوق صاحبان سهام یا دیگر شاخص های حسابداری پیگیری می کند و قویا توسط مطالعات تجربی پشتیبانی می شود. ایجاد بهبود در ارزش افزوده اقتصادی به معنای افزایش ثروت سهامداران می باشد.

کاربرد های داخلی EVA


هدف EVA به عنوان یک ابزارمدیریتی وادارساختن مدیران به منظور رفتار به گونه ای است که گویی آن ها مالکان واحد تجاری هستند چو ( 1997 ) یک طرح مالکیت EVA را پیشنهاد می کند. طرح پیشنهادی مالکیت EVA، پاداش های نقدی به کارکنان را بر اساس EVA پرداخت می نماید. اگر این طرح در کنار روش عادی پاداش کار کنان در خصوص دادن اختیار خرید سهام به کارکنان قرار گیرد در این صورت به جای دادن وجوه نقد به کارکنان بر مبنای EVA می توان به کارکنان مالکانه ( سهام یا سایر اوراق بهادار) بر مبنای EVA داد.

روابط بین ارزش افزوده اقتصادی و ارزش افزوده بازار


هرچندارزش افزوده اقتصادی در درجه اول برای ارزیابی عملکرد مدیریت به کار می رود ولی از طرف تحلیل گران خارجی برای ارزیابی مدیریت نیز به کار می رود البته با این باور که عملکرد داخلی بهتر می بایست درعملکرد سهام شرکت انعکاس خود را پیدا کند. چند بررسی انجام شده سعی در تعیین رابطه بین دو متغیر ( EVA و MVA ) داشته و نتایج نیز پیچیده بوده است. هرچند سهام شرکت های با ارزش افزوده مثبت اقتصادی میل به عملکرد بهتر از سهام شرکت های با ارزش افزوده اقتصادی منفی داشته است ولی تفاوت ها ناچیز می باشد و این ارتباط هر سال روی نمی دهد.

نتیجه گیری:


ارزش افزوده اقتصادی شاخصی است مبتنی برVBM که به کنترل کل ارزش ایجاد شده دریک تجارت می پردازد. ارزش افزوده اقتصادی استراتژی نیست بلکه راهی است که ما با آن به اندازه گیری نتایج می پردازیم. هدف EVA به عنوان یک ابزارمدیریتی وادارساختن مدیران به منظور رفتار به گونه ای است که گویی آن ها مالکان واحد تجاری هستند چو ( 1997 ) یک طرح مالکیت EVA را پیشنهاد می کند.